Allah Zalimleri Zalimlere Musallat Eder
İlahi adalet mutlaka yerine gelir yeter ki, sabredelim. Çünkü tarih buna hep şahit olmuştur.
İslam düşünce geleneğinde ve tasavvufi irfanda sıkça dile getirilen "Allah zalimleri zalimlere musallat eder" anlayışı, evrendeki ilahi adaletin tecelli biçimlerinden birini ifade eder.
Bu ilke, sadece bir teselli cümlesi değil; Kur'an'ın sünnetullah (Allah'ın evrendeki değişmez yasaları) kavramına dayanan köklü bir tarihi içine alır ve bize apaçık gösterir.
Kur'an-ı Kerim’de bu hakikate işaret eden pek çok ayet bulunur. Bunlardan en bilineni En'âm Suresi 129. ayettir:
"İşte böylece biz, kazandıkları günahlar yüzünden zalimlerin bir kısmını diğer kısmına yöneticİ (musallat) yaparız." (En'âm, 6:129) Bu ayet, zulmün ve haksızlığın sadece mazlumlar üzerinde bir imtihan olmadığını, aynı zamanda zalimlerin kendi kumpasları, hırsları ve haksızlıkları yüzünden yine kendi cinslerinden başka zalimlerin kurbanı haline geldiklerini gösterir.
Tarih boyunca despot rejimlerin, emperyalist güçlerin ve zalim yapıların bir süre sonra birbirleriyle çatışarak kendi kendilerini tükettikleri bu ilahi yasanın somut birer tezahürüdür.
İlahi adalet her zaman anlık ve göz önünde tecelli etmeyebilir. Mazlumun ahı yerde kalmaz; ancak Allah, bazen zalimin cezasını yine başka bir zalimin eliyle vererek adalet terazisini bu dünyada da işletir.
Peygamber Efendimiz Hz. Muhammed (s.a.v.), fitnelerin arttığı, haksızlıkların yayıldığı ve meşru yollarla düzeltilmesinin imkansız hale geldiği dönemler için ümmetine şu tavsiyede bulunmuştur:
"Öyle günler olacak ki, o dönemde oturan ayakta durandan, ayakta duran yürüyenden, yürüyen koşandan daha hayırlıdır. Kim o fitnelere karşı koymaya kalkışırsa, fitne onu alt eder. O dönemde sığınacak bir yer veya bir sığınak bulan kimse hemen oraya sığınsın." (Buhârî, Fiten 9; Müslim, Fiten 10)
Bu hadis-i şerif ve benzeri rivayetler, müminlerin her kargaşanın içine modoslama atlamamasını, fitne ateşini körüklemek yerine basiretle hareket etmesini öğütler.
"Düzeltemeyeceğiniz bir kötülük gördüğünüzde sabredin, Allah onu düzeltir" anlayışı, bir acziyet veya tepkisizlik değil; stratejik bir sabır, metanet ve ilahi iradeye teslimiyettir.
Müslümanlara düşen görev, adaleti ayakta tutmak için ellerinden gelen çabayı sarf etmek; ancak aşamayacakları, güçlerinin yetmediği ve fitneden başka bir sonuç vermeyecek kaos ortamlarında ise sabırla bekleyip meseleyi ilahi adalete havale etmektir. Çünkü Allah’ın planı, beşerî hesapların üzerindedir.
Bu ilke, sosyolojik açıdan da büyük bir gerçeği barındırır. Gücünü haksızlıktan, sömürüden ve zulümden alan yapılar, doğası gereği bencil ve tahakküm odaklıdır. İki zalim güç veya grup, çıkarları örtüştüğü sürece müttefik gibi görünseler de menfaat çatışması baş gösterdiğinde birbirlerini yok etmekten çekinmezler.
Tarihsel süreçte pek çok tiranlık, dışarıdan gelen mazlum direnişlerinden ziyade, kendi içlerindeki iktidar savaşları ve birbirlerine ettikleri ihanetler sebebiyle yıkılmıştır. Bu durum, Allah'ın sabreden müminleri korurken, zalimleri kendi hırslarıyla cezalandırdığının en açık göstergesidir.
İşte, "Allah zalimleri zalimlere musallat eder" hakikati, mazlumlara ümit, zalimlere ise çok sert bir uyarıdır. Dünyadaki geçici güçlerine aldanarak zulmedenler, bir gün yine kendileri gibi vicdansız başka güçlerin hedefi olmaktan kurtulamazlar. Müminler için bu süreçte düşen vazife; sabırla kendi ahlaki ve manevi duruşlarını korumak, fesat çemberlerinin içine çekilmemek ve hakikatten sapmadan ilahi adaletin tecelli edeceği saati beklemektir.